Algemeen: blootstellingslimieten in de publieke ruimte
Om mensen te beschermen tegen mogelijke effecten van elektromagnetische velden, zijn blootstellingslimieten vastgesteld. Deze geven aan tot welke sterkte een elektromagnetisch veld als veilig wordt beschouwd. Blootstellingslimieten worden gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek en opgesteld door de International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection (ICNIRP). De Europese Unie heeft de adviezen van ICNIRP in 1999 overgenomen in een aanbeveling. Nederland volgt deze aanbeveling.
Voor magneetvelden met een frequentie van 50 hertz bedraagt de blootstellingslimiet voor het algemene publiek 100 microtesla.
Zolang de sterkte van het magneetveld onder deze blootstellingslimiet blijft, zijn volgens de huidige wetenschappelijke inzichten geen bewezen gezondheidseffecten te verwachten.
Het gaat dus niet om een wettelijke norm, maar om een beleidsmatige aanbeveling. Deze blootstellingslimieten gelden op openbare plekken, zoals op straat, in speeltuinen of in openbare gebouwen. De elektromagnetische velden van het elektriciteitsnet zijn op deze plekken overal lager dan de limieten.
Voor magneetvelden met een frequentie van 50 hertz bedraagt de blootstellingslimiet voor het algemene publiek 100 microtesla.
Zolang de sterkte van het magneetveld onder deze blootstellingslimiet blijft, zijn volgens de huidige wetenschappelijke inzichten geen bewezen gezondheidseffecten te verwachten.
Het gaat dus niet om een wettelijke norm, maar om een beleidsmatige aanbeveling. Deze blootstellingslimieten gelden op openbare plekken, zoals op straat, in speeltuinen of in openbare gebouwen. De elektromagnetische velden van het elektriciteitsnet zijn op deze plekken overal lager dan de limieten.